dinsdag 13 juli 2010

Van snijbiet en mizuna


Links snijbiet , rechts mizuna (hier reeds geplant in mijn bakken).

Twee maanden geleden zaaide ik raketsla die een paar weken nadat ze in de bakken stond al opschoot en bloeide met prachtige krantenpapierkleurige (yep deze kleur bestaat absoluut) bloempjes. Buiten enkele uit de kluiten gewassen bladeren (ik zweer het deze sla groeide sneller dan het daglicht) die ik kon bijeen graaien viel er weinig profijt uit te halen. Gelukkig plantte ik ook een achttal verschillende slaplantjes waaronder groene en rode eikenbladsla, frisé (een goede groeier maar wegens vrij bitter ben ik slechts een kleine afnemer) en krulsla.
Groentenbak met sla (in betere tijden), aardbeien, brocoli, spruitjes en knolselder.Wekenlang knipte ik handjesvol links en rechts die 's middags tussen de boterham en 's avonds in de lekkerste slaatjes verdwenen. Ik vrees dat ze nu op hun laatste benen lopen. Sommige groeien niet meer aan, anderen schieten torenhoog de lucht in. Tijd voor nieuw pootgoed dus! Op naar Boerderij De Loods, een bio tuinbouwbedrijf, waar ik het merendeel van mijn groentenplanten en kruiden aanschaf.
Serre's tjokvol biologische groene beauties gaande van simpele rode biet tot mij onbekende maar daarom niet minder intrigerende exemplaren als Barbarakruid om er maar één te noemen. Alle soorten staan vermeld met zowel de gewone als de Latijnse benaming. Ik slenter door rijen kardoen, vrouwenmantel, paardebloem, warmoes, valeriaan en enkelvoudige kamillebloemetjes. Helaas is er slechts één slasoort te bespeuren en wel mizuna ofte Brassica Rapa (Japanse slasoort die beetje naar mosterd smaakt). Onweerstaanbaar natuurlijk en ook voor zuring en snijbiet met frisgele steeltjes is er nog wel een plaatsje in één van mijn bakken.
In het winkeltje neem ik dan maar zaadjes voor snijsla mee. Morgen snel een rijtje zaaien!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen