zondag 17 april 2011

Maar 't is een plataan!

Schandalig is het zo lang niks meer laten horen op mijn blog! En dit bericht gaat dan ook nog eens over iets wat je niet kunt eten! Schande! Of nee, toch niet. Ik kreeg namelijk van mijn teerbeminde een plataan (die hij alsnog terug wou meegeven aan de camioneur toen hij met zijn diameter van 1,20m en zo een 600 kg wegende kluit al op onze oprit lag). Bon na veel negotiëren van mijnentwege en veel jammeren van zijnentwege (amai is dat een echt woord?) mocht ik mijn plataan toch houden.
Enkele telefoontjes,  twee bevriende schrijnwerkers en één transpallet later stond mijn plataan met zijn voeten in de grond. Het leven kan schoon zijn.





1 opmerking:

  1. amai, amai Camilla, wat een gebeurtenis!! Deze zomer zal mijn pastis in de schaduw van jullie plataan ongelooflijk smaken (ik nodig mezelf dus weer uit...)
    proficiat rut

    BeantwoordenVerwijderen