dinsdag 13 oktober 2015

Met dit boekje leerde ik lezen!


Een verhuis brengt automatisch met zich mee dat al je bezittingen weer eens door je handen gaan.
Ik was alvast enkele dozen klaar aan het zetten voor onze verhuis volgende week toen ik het opschrift 'Leesboekjes Cato' zag staan.

In de doos zaten niet alleen haar eerste boekjes maar ook die van mij en van mijn zus.

Mijn eerste boekje dat ik echt stuk gelezen heb is 'Tiny helpt moeder'.



Dat was het boekje waarin Tiny, Jan en Poeffie het teckeltje het hele huis poetsen om hun mama te verrassen.

Ahhh... die prachtige tekeningen van Marcel Marlier, de warme kleuren en de gezellige huiselijkheid voeren je heel efkes naar een andere planeet.

Je ziet aan het kaftje, dat toch wel afgezien heeft, dat het ik ontelbare keren gelezen heb.

We hadden ook nog Tiny op de boerderij, Tiny gaat naar school, Tiny krijgt een fiets, ... maar dit boekje van Tiny was mijn favoriet.

Ik weet dat mijn broertje en ik, toen onze mama niet thuis was en we alleen mochten thuis blijven, in navolging van Tiny het hele huis (probeerden) te poetsen.

Hilarisch want ik ben vandaag nu niet echt het toonbeeld van de georganiseerde huisvrouw geworden die alles tip top onder controle heeft.

Ik kan nog altijd wel iets leren van Tiny :)

Later kwamen er boeken bij die ik leende van mijn grote zus die drie jaar ouder is: De dolle tweeling, Frik, Minoes, ...




En via de bibliotheek lazen we alles waar we onze handen op konden krijgen: De vijf, Mathilde en alle andere boeken van Roald Dahl, Kruistocht in spijkerbroek, etc...

Heerlijke souvenirs en jeugdsentiment. Ja dat is ook verhuizen zeker?

Wat was jouw eerste boek toen je nog een kindje was?




12 opmerkingen:

  1. Ik weet echt niet wat mijn allereerste boekje was. Ik gok op Nijntje. Ik las als eerste boekje Jip en Janneke. Om daarna over te schakelen naar 'eerste leesboekjes' was een stapje terug, maar ook wel leuk. Tiny komt me wel vaag bekend voor, maar ik schat zo in dat dat toch vóór mijn tijd was. Ik heb natuurlijk wel Minoes gelezen, ook in die versie, trouwens. Maar ik ben die kwijt geraakt en heb nu een modernere versie ergens in de kasten staan. De Dolle Tweeling heb ik wel eens uit de bieb gehaald, maar trok me niet echt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja Nijntje had ik ook. Van boekjes die als 'eerste leesboekjes' gecatalogeerd heb ik ook nooit gehouden. Ik hou ook heel veel van boeken. Alleen gaan ze bij mijn verhuis wel weer 'wegen'. 1 op de 5 dozen zit vol boeken :)

      Verwijderen
  2. Ik herinner me Tiny! Wat een prachtige tekeningen staan daar toch in.

    De Dolle Tweeling vond ik ook geweldig. Ik verlangde toen stiekem ook naar kostschool, want dat leek me daar heel gezellig.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zo leuk dat jeugdsentiment!

    Als kind las ik graag en veel. Mijn ouders namen me vaak mee naar de jeugdafdeling van de bibliotheek en ik herinner me dat ik dat echt geweldig vond. Tot het op een gegeven moment het niet zo heel vlot met lezen ging op de lagere school. Tenminste, ik vond zelf dat het allemaal prima ging, maar volwassenen vonden dat ik te traag las. Ik geloof dat de lol er toen voor mij af is gegaan. Heb daarna niet vaak meer verhaal gelezen voor mijn plezier. Sindsdien lees ik alleen nog non-fictie.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. O heel jammer hoe dat ging met het lezen! Maar non-fictie is ook heel leuk.

      Verwijderen
  4. Ik herinner me niet wat mijn eerste leesboeken waren, maar toen ik als kind boeken haalde in de bibliotheek bracht ik Arendsoog en Witteveder mee. We kregen als kind ook elk jaar een nieuwe Sjors en Sjimmie, een lekker dik stripboek waar we dol op waren. Och, och ik bedenk me net dat men dat nu misschien wel heel discriminerende verhalen zou vinden en ook afgeschaft zou moeten worden net als de negerzoenen en Zwartepiet . Ik zal nog eens kijken of ik er een kan vinden in een nog niet uitgepakte verhuisdoos ( van tien jaar geleden )

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb ook twee Sjors & Sjimmies! Ik stelde me er toen geen vragen bij en ik las ze wel echt graag weet ik nog.

      Verwijderen
    2. Nee wij stelden ons er ook geen vragen bij. Trouwen toentertijd kwamen er bij ons in de buurt verschillende mensen uit Ambon wonen, zo ook onze naaste buren. Wij speelden gewoon met elkaar ( waarom niet, toch ? ) en mijn moeder en de buurvrouw wisselde recepten uit met elkaar. Een verrijking was het.

      Verwijderen
  5. Tiny is van onze tijd ja. Goh ik voel een blogpost kriebelen. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen